Karar verdim artık seni unutmaya...

Yeniliş..

YENİLİŞ

Açılmamış bir şarap şişesiydim
Ki öyle kaldım
Acımı köpürtmedim
İçime sağdım
Gözyaşlarımı göstermedim
Ki sildim
Özgürlüğüm beni tutsak düşürdü
Başaramadım

İçimde kara kara bulutlar sallandı
Ki sallandılar
Dışarı yağamadım

Ve yenildim ve sustum.

E. Cansever

GÜLÜMSERDİM

Gülümserdim { Gülten Akın }

Karanlığı sevmem, ben olsaydım

akşamın bütün ışıklarını yakardım

odaya dışarıdan bakıyorum, bir kadın

hemen kalkacakmış gibi koltuğun ucunda

yandan eğilmişsin

yüzün yüzüne yakın, elin kadının omzunda

o ben miyim? nice eski ki unuttum

öyle diyor kadın başı önünde

"senden yoruldum"

belki diyemezdim ben olsaydım

küçük küçük gülümserdim belki

belki elini tutardım

oda çok karanlık, ben olsaydım

akşamın bütün ışıklarını yakardım

ÇOK GEÇ OLACAK

BİR SONBAHAR GÜNÜ DÖNECEKSİN
CANIM NERDE? DİYECEKSİN
TAM SÖYLEYECEKLERİ ZAMAN
MİNAREDEN BİR SES DUYACAKSIN
DİYECEKSİN "BU SAATTE EZAN MI OLUR?"
DİYECEKLER "O EZAN DEĞİL SELADIR"
İŞTE O ZAMAN ANLAYACAKSIN
BELKİ MEZARIMA BİR GÜL KOYACAKSIN
AMA MEVSİM SONBAHAR
GÜLÜ NERDEN BULACAKSIN???

Prenses...

Prenses...

-ben geldim prenses
-hoşgeldin..

iyi bir gece mi gerçekten?
aklımın çivisi çıkmış gibi..
ne düşünsem bilemiyorum..

-neden hep yanlış zaman rollerini tutuşturdular elimize?
-anlamadım prenses
-hiç ölesine dedim, boşver..
-boşvermeyelim prenses, anlat paylaş benimle..

anlatsam anlar mıydı? yoksa üzülür müydü?
ya kalbini kırarsam? oysa o kadar yanmıştı ki, zaten birde ben acıtırsam..

-anlat bana prenses..

ona küçük bir kızın hikayesini anlatsam..
onu sevse ve öyle kalsa hayallerinde..
sahip olmak istediği o ufak kız çocuğu olsa..
ben ufakken babam anneme bağırdığında hep kanepelerin arkasına saklanırdım..
ve dua ederdim Allah`a ne olur bitsin diye..
oda küçük kalbimi kırmazdı olay tatlıya bağlanır ve bir film açılırdı.. "gelsin meyveler.."
sonra hayalimde hala da varya, o zamanlarda vardı..
küçük yavru bir köpeğim olsun isterdim ama ..
-büyüyünce kendi evine alırsın..
bayramlarda yeni aldığım kıyafetleri bisilet tepesinde parçalardım..
dizlerimde hala afacanlığımın izleri dolu..
-sana taş olsa dayanmaz kızım..
duvardan,bitişiğimizde ki, gecekondunun bahçesine atlar ve o güzel ayvalarından kopartırdım..
-bir daha başkalarının bahçesine izinsiz girmek yok kızım..
-Allah`ım ben ne zaman büyüyeceğim?
derken aktı ömrümüz.. keşke akmasaydı ya..

-prenses orda mısın?

evet burdayım ama aması var işte..
ne cevap vereceğimi bir bilsem keşke..

-birde hazır bir konuşma olsa elimizde ve rolümüzü oynarken, ezbere gitsek, şu düşünmek yok mu?
-nasıl yani?
-...

günlerden hazandı, ben siyaha tutuldum ve hala siyahı yaşıyorum..
aya ne vakit dönsem hep dolunaydı,ben dolunayı hiç sevmedim..
küçük bir çamur birikintisi kurdum kendime ve içine, tüm bedenim çamurlaşana zıpladım..
gözlerimden çamur akıyordu artık.. azımda bir çamur tadı..
ne zaman bahar dönse, üstümde kuruyordu..
vel hasır ben hiç baharı tadında yaşamadım..

-prenses, neyin var senin, iyi misin?
-hiç birşeyim yok, sadece..
-evet sadece? konuş benimle prenses lütfen..

konuşursam acıyacaksın be aptal! zorlamasana..
üf, neden burdayım ben şimdi..
pişman değilim ama bir insanı kırıyorum, kırılıyor benim yüzümden..

önce derin bir nefes alsam ve sonra kalkıp gitsem buralardan..
arkamda bir tek iz gözyaşlarımı emanet ettiğim mendilimi bırakarak..
gün dönse, gece olsa, yeniden güneş, ay, güneş, ay ve derken..
Kapım çalsa Azrail gelse,..
-"vaktin doldu prenses, hazırlan, gidiyoruz.."

bana prenses demeyin hayır susun, demeyin..
yakışıyor mu sizce? bir adım var benim ve kara bir yazım..


tam o sırada..

-biliyor musun? sana prenses demek hoşuma gidiyor, o kadar yakışıyor ki sana..
-teşekkür ederim..
-seni seviyorum prenses..


benim neyimi seviyorsun be adam..
sevilecek neyim var benim, kederimden başka..
bir masal perisine kapılıpta..
hayallerini dolduran slüetini bana mı benzetmişti acaba?

-biliyor musun prenses, sen hiç kimseye benzemeyecek kadar güzelsin..
-öyle miyim? bence yanılıyorsun..
-neden, her sevdalı en güzeli sevmez mi?
-...

aklımın çivisi çıkmış gibi.. geceyi ertelesek mi acaba?
belkide sabah olmaz yada ben geç kalırım artık..
neden hep, yanlış zaman rollerini tutuşturdular ki, elimize..;?
oysa belli bir kişi yada kişilern dışına çıkamasa ömrümüz..
sularımız hep aynı yöne, aynı çakıl taşlarıyla aksa..
gökyüzünü bu kadar paylaşan insan varken, sanırım imkansız..
insan hiç sormaz mı? bu gökyüzünü diğer paylaşanlar nerde diye?
merak işte, merak en kötü ceza kaderime..

-uyumam gerekiyor prenses, tatlı rüyalar..
-iyi geceler..

neyse ki, gece bitti..


aylardan mayıstı, hafif yağmurlu..
bir pazar sabahıydı, güne gözyaşlarımla uyandırdım herkezi..
su gibi aktı işte, su gibi..

ben nerdeyim? neden burdayım?



.......

aklımın çivisi çıkmış gibi..

peki ya sonra....

İşte Gidiyorum !..

Artık gitmek vakti, sadece gitmeler kaldı bana arkama bile bakmadan gitmeler..
Tutunamadığım birşeyler vardı elbet hayatta, zamansız gelen insanlar vardı.. Sevmeler ağırdı, yürek kaldıramadı.. Birşeyler eksikti, eksiltti ve tüketti bu yüreği..

Kod:

İşte gidiyorum, Birşey demeden, Arkamı dönmeden, Şikayet etmeden, Hiçbir şey almadan, Birşey vermeden, Yol ayrılmış görmeden gidiyorum..

Belki gidiyorum, ama bil ki istemeyerek. Gözyaşlarımı hissediyorum içimde bir yerdeler, o nasıl bir yerdir, tarifsiz bir acı veriyor ki ben bu acıyı sırf hak ettiğimi düşündüğümden yol bulup da süzülmelerine izin vermiyorum. An gelecek tutamayacağım düşecekler, gözlerimi kırpmadan uzaklara bakarken öyle sıcak akacaklar ki biliyorum yakacak tenimi..

Kod:

Ne küslük var ne pişmanlık var kalbimde Yürüyorum sanki senin yanında Sesin uzaklaşır her bir adımda Ayak izin kalmadan gidiyorum..

Anlayacağın yanıma senide alıyorum bu gidişte. Sana gelmek ya da senle gelmek yanlıştı ama neye göre kime göre yanlıştı onu sorma ben bile bilmiyorum..

Hak ettiğim yaraları kanatmaya gidiyorum. Bu sadece seni bensiz bırakmak, ben senle yanmaya gidiyorum. Üç kuruşluk huzurumuzu huzursuzluğa boğmaya gidiyorum.. Kendime ve sana en büyük haksızlığı yapmaya gidiyorum..

Seninle olamayacağımı bilmenin kahrına, doya doya, kanaya kanaya ağlamaya gidiyorum.
Yazdığım satırlar ellerimi yakıyor, talan oluyor her bildiğim, viran inandıklarım..

Kod:

Geldiğim tek kalbinde kırılmadı Gönül kuşu şarkıdan yorulmadı Bana kimse sen gibi sarılmadı Işıgımız sönmeden gidiyorum.. Bil ki gidiyorum..

Sana faydası yok ama bir sen daha doğuyor, ben kendimi sende öldürmeye gidiyorum..

KORKU

KORKU

bir uzak sabah denizidir gittiğin kapı
ellerinde rüzgarın taşınmaz çamurları var
köpürmüş soylarımı toplarken çürüyen yanlarımdan
inan batmış şehirler gibi onarılmaz anılar
gözlerinde unuttuğum o eski aciz miras
almaya gelsem soluğumda dalgın yosun kokusu
biliyorum artık hiçbir gemi beni taşımaz
ve yeniden büyür içimde mağrur bir zakkum gibi terkedilmek korkusu


susarsın bir silahsızlanma akşamı
susarsın dudaklarında ıslıklar kanar
öpülmez dudakların ıslık yarası
mavzerdir dokunmalarım kirvem bilirsin
öpemem, öpersem tekmil bir aşiret tragedyası


hüznünü ver bana yeter, gizli hüznünü
kolları bağlı hüzün olsun dört yanım
ırağına vurma beni kirvem, ağlarım, delirirsin
sonra derler haklıdır sevdası
geç olur ki artık onarmaz rakılar
geç olur bir yaraya rakının dağılması


sen şehre sırtını dönen uykusuz dağlı
gemiler nerde (ki çoğu hüviyetidir melankolinin)
nerde aykırı mavzerler (onlara sığdıramazsın ki öfkelerini)
barut esmeri tenine sevdalarımı sürdüğüm
nasıl taşıdın bunca yıl delirmiş saçlarında o eski şark yelini
biliyorum dokunsam parmaklarım kırılır
dokunmasam eşkıya uykusuzluğu çetin silahlar gibi...


M.Mungan

YALNIZLIK

BURDASIN

Burdasın
yanımdasın biliyorum
Mum ışığımın zerafetinde
ağlayan yalnızlığımsın yine bu gece
Dur gitme, bekle!
Eriyip gidemezsin beni bırakıp.
Mum biter, gece söner ama
korkarım, beceremem
karanlıkta şiir yazmayı sana.

Sen hep burdasın,
odamdasın biliyorum
Olur ya, sıkılırsan eğer
git, gez de gel biraz ama
dön ne olur yine yanıma.
Korkarım,
ağlamayı beceremem karanlıkta.

Burdasın biliyorum
Ama ben seni bulamıyorum
bulamıyorum!
Kaybolan yüreğimle beraber
bu gece de yine inatla
seni arıyorum...

Y.B

Sayfa No yok,Cilt No yok,Hane No yok

Sayfa No yok,
Cilt No yok,
Hane No yok...

Ana adı, ben sokak çocuğuyum abi
Hani şu uçurtması gökyüzünde asılı kalan,
Bilyesini rüyalarında unutan,
Ve oyuncaklarını masal kahramanlarına çaldıran,
Çocuk var ya o benim işte..O benim abi..
Sahi bir annem olmalıydı benim di mi ?
Ben dudaklarımda sokak besteliyorum oysa...
Sahi abi tadı nasıldı anne sütünün
Anneler nasıl okşardı çocuklarını
Ana kokusu nasıldır kim bilir ...
Bir anne çizebilir misin benim için
Karanlığın kar soğuğu parmak uçlarında bir anne...
Ve yanında beni ekler misin abi...
Tıpkı suluboya resimlerindeki gibi sımsıcak...



Sahi abi senin gözlerin kesmiyor değil mi ?
Bir köprünün soğuk ,gergün ve karanlık bedeni
Sahi sen hiç seyrettin mi aydedeyi bir köprünün altından
Üşüdün mü kayan bir yıldıza bakarken,
Boşverr...
Gel boyat istersen ayakkabılarını
Ben şu ayakkabı bağcıklarından asılıyorum hayata,
Gel boyat ayakkabılarını
Boyatta resmi çıksın dostun,düşmanın,tüm kaldırımların...



Sayfa No yok
Cilt No yok
Hane No yok

Yokların varlığında tam göbek bağından hiç yakalandın mı hayata ?
Bir de babam olmalıydı di mi ?
Nasırlı ellerinde şevkat arayacağım bir insan
Kim bilir,bayramlarda neler alır babalar çocuklarına...
Unutmuşum,bayramlarınız vardı sizibn öyle değil mi ,arifeleriniz...
Bayramlarda temize çekilen dostluklar vardı sonra
Oysa be kırık dökük ıslıklar ısmarlıyorum güneşe ve mehtaba
Yankısız,bestelenmemiş ve
Bestelenmeyecek serseri ıslıklar...

Bir babam olsaydı belki yeterdi
Çokcuk olurdum eskisi gibi,şımarırdım
Öylesine...
Boşver abi..
Kimin neyine bayram,kimin neyine hediye
Baba kimin neyine abi...
Sahi senin düşlerin vardır
Göremediğin rüyanın düşünü kurar mısın hiç
Ahmet bir düş görmüş geçenlerde
Köprü altında tanıştık,soğuk ve geç gelen bir gecede...
Utanırken anlattı,anlatırken utandı...
Bir ip bağlamış gökkuşağına,
Bak "ana" diyormuş uçurtmamı gördün mü...
Ya uçurtmamın gölgesinde oynayan çocukları
Ahmet'in düşü işte...

Bana düşlerini kiralar mısın abi,
Bedava boyarım ayakkabılarını,
Bana düşlerini,düşlerini abi..
Boşver , boşver...
Bak iyi parlayacak bu ayakkabılar,
En parlak ayakkabılarınla yürüyeceksin yaşama
Sen düşünme,sokaklar düşünsün beni..
Gazete manşetleri,
Üçüncü sayfa haberler düşünsün,
Sen beni düşünme , düşünme be abi...



Nasıl olsa ben,
Olmayan ayakkabılarımın sıcaklığıyla basıyorum tüm kaldırımlara,
Olmasa da anne-babası sokakların,
Sokak çocuğuyum ben, sokak çocuğuyum...
Kazanılmadan kaybedilmiş bir geleceğin herhangi bir yerinde,
Ben sokak çocuğuyum abi,
Hani şu uçurtması gökyüzünde asılı kalan,
Bilyelerini rüyalarında unutan,
Oyuncaklarını masal kahramanlarına çaldıran çocuk var ya,
İşte o benim,o benim abi...

-Ali Ulurasba-